Afgelopen dinsdagavond bezocht ik een interessante bijeenkomst: The Future of Green, waar 9 groene bedrijven de kans kregen om te praten over ontwikkelingen in hun industrie. Het was een soort van speed-dating, want elk bedrijf kreeg maar 8 minuten om haar verhaal te doen.
Barefoot is goedkoper
De eerste presentatie was van Terra Plana en ging over ethische schoenen. Dat verhaal ging verder dan ’schoenen worden te vaak weggegooid, in plaats van gerepareerd’. Dapper (en humoristisch) was het standpunt dat mensen gewoon minder vaak op schoenen moesten lopen, ‘less shoe, more barefoot’, da’s gezonder en goedkoper. Hij riep aanwezigen op om mee te helpen een ‘grote blote voeten race’ te organiseren. Overigens werd de speech gewoon op (verantwoorde) schoenen gegeven.
Zogenaamd groene leveranciers
Evenement-organisatie Germination nam het stokje over en hield een openhartige speech: “Als bedrijf horen we veel over ‘groen’ en we willen meedoen, maar we zijn klein, we zijn niet goed op de hoogte en, eerlijk gezegd, sceptisch… ” Ze liet een paar voorbeelden zien van zogenaamd groene leveranciers die ze op Internet had gevonden. Haarfijn maakte ze duidelijk dat er nogal wat schortte aan deze oplossingen – en hoe ze gepresenteerd werden.
Schijngroene marketing
Deze aanval werd vervolgens enthousiast overgenomen door Ed Gillespie van communicatie bureau Futerra. Het bureau had ijzersterke voorbeelden van schijn-groene marketing.
Bekijk deze actie van Tesco eens: ‘Air miles when you buy a low energy lightbulb’. Huh? “Somebody has been missing the point!”
Ook zijn er talloze bedrijven die een nieuwe groene productlijn introduceren, maar daarnaast gewoon hun niet-groene producten blijven produceren: “Green sub-brands? That’s fake-positioning from marketing-losers! The current Status Quo is not good enough!” Het bureau had de volgende stap al in kaart gebracht: we moeten van ‘uncomfortable truth’ naar ‘uncomfortable action’. Vliegvakanties verbieden? Slik..
Duurzaam door vrijwilligers
Een dame van duurzaam tijdschrift Sublime legde uit dat alle artikelen in het tijdschrift werden geschreven door vrijwilligers. Leuk idee, maar vond dat zelf een beetje “So What…?”
Engelse nieuwbouw in 2016 CO2-neutraal
Sam Kimmins van Forum for the Future kwam toen op. Sam is zelfbenoemd duurzaamheidsadviseur voor bouwprojecten. Interessant, want de Engelse overheid heeft bepaald dat alle nieuwbouw per 2016 volledig CO2 neutraal moet zijn. Hij legde de implicaties ervan uit: door nieuwe extreme en slimme isolatie zullen huizen eigenlijk geen verwarming meer nodig hebben. Sam gaf aan dat de bouwindustrie een revolutie nodig heeft en welke uitdagingen hij tegenkwam, zowel technisch als organisatorisch.
Greentomatocars: 500 ritten per dag
Hoogtepunt van de avond vond ik de presentatie van door ons al gespotte taxi-bedrijf Greentomatocars. Je betaalt net zoveel als voor een gewone taxi, maar de auto is veel vriendelijker voor het milieu en je krijgt een betere service. Het bedrijf is hip en modern met een duidelijke visie, maar het heeft ook een realistische blik.
Mede-eigenaar Tom Pakenham maakte duidelijk dat een zonne-auto een prachtig idee is, maar nu nog niet haalbaar als taxi. Belangrijker is om op gelijkwaardig prijsniveau te kunnen concurreren met een groenere oplossing. Ze hebben nu een vloot van 60 Toyota Prius Hybride auto’s, maar blijven voortdurend kijken naar de groenste en economisch meest duurzame complete oplossingen – die ook ethisch verantwoord zijn, zo maken ze bijvoorbeeld ook alleen gebruik van lokale garages. Na een aarzelende start (Tom moest zijn flat verkopen om het bedrijf te kunnen financieren) lopen de zaken nu gesmeerd met gemiddeld 500 taxi-ritjes per dag. Zelfs de Queen maakt er gebruik van!
Nieuwe generatie bedrijven
Over het algemeen een zeer inspirerende avond. Ik had zelf van het event gehoord tijdens mijn eerdere gesprek met de lieftallige Green Taskforce projectmanager Jessica. De toegang was een tientje en mijn hoop werd bewaarheid dat dit entreegeld het niveau van de presentaties ten goede kwam (sterker nog, op basis van Jessica’s opmerkingen had ik eigenlijk wel verwacht om daar als een soort mannelijke Ugly Betty rond te lopen in een wereld vol knappe modellen die allemaal druk bezig waren om het bedrijfsleven te overtuigen om groen te gaan, maar dat bleek helaas niet zo te zijn -en Jessica was nergens te bekennen).
Wat me ontzettend opviel was de leeftijd van bezoekers en presentatoren. Ik schat dat de gemiddelde leeftijd niet hoger was dan 30 jaar. Duidelijk bewijs van een nieuwe generatie jongeren die Groen niet alleen belangrijk vinden, maar het ook als een grote kans zien!
Deze blog is geschreven door Sjoerd en ook verschenen op hetkanWel.net
