Idealize

In juni 2006 kwamen de kelders van de National Archives in Washington DC na hevige regenval onder water te staan. Waterkeringen van de Nederlandse uitvinder en schilder Johann van den Noort moeten er nu voor zorgen dat dit nooit weer gebeurt. In juni zullen bij de twee ingangen van het gebouw in de grond verzonken waterkeringen worden geplaatst die ieder 2,5 meter hoog en acht meter breed zijn.

Drijvende dijk

De zelfsluitende kering wordt aangedreven door het water waartegen het bescherming biedt. De kering ligt in ruststand verzonken in een drempel. Zodra het waterniveau stijgt, loopt de put vol waarin de drijvende kering ligt. Door de waterdruk komt de kering boven de grond tevoorschijn en vormt zo een ondoordringbare muur: eigenlijk, zoals van Van den Noort het omschrijft, een ‘drijvende dijk’.

Ingrediënten: polyester en kevlar

Hij maakte de keerwand zelf van polyester. Dit lichte, sterke materiaal wordt ook gebruikt bij de bouw van zeiljachten. De wand is versterkt met kevlar en is net als een surfplank vol schuim gespoten. De flexibele keringen zijn inmiddels wereldwijd achttien keer gebouwd. In Nederland sinds acht jaar alleen in Meppel.

Geen erkenning in Kampen

Bizar is dat de waterkering van Van den Noort in de jaren negentig geen erkenning kreeg in zijn woonplaats Kampen. Toen hij zijn uitvinding aanbood aan de gemeente, koos deze liever voor verhoging van de oude stadsmuur. Ook het Waterschap Groot Salland zag er niets in.

Beste civieltechnische uitvinding

Op een editie van de internationale uitvindersbeurs in Genève werd de waterkering al snel tot de ‘best civieltechnische uitvinding in de wereld’ uitgeroepen. Ook voor de beleidsmakers van het Nationale Archief, waar miljarden archiefstukken liggen en president Obama onlangs nog een toespraak hield, een reden om Van den Noort in te schakelen.